شاید بازم یه بهونه پیدا کردم که عشق هر لحظه ام رو بگم...دلیل نفس کشیدنم رو یادآور بشم... بگم که هر ذره ی امیدم با فکر به وجود یه گوهر بی نظیر تو قلبم جا میگیره...
این روزا دوباره یه بهانه ای شده که این عشقم و پنهون نکنم... یه بهونه ی ساختگی که آدما برای غیر معمول نبودن بیان احساسشون درست کردن .. من که هر لحظه و هر ثانیه حاضرم حسم و عشقم و فریاد بزنم... پس الان هم میگم که: .. هیچ عشق و محبت و زیبایی و امید و انگیزه ای بزرگتر و بهتر و مهمتر از وجود هستی ی زندگیم٬ مامان مهربون و عزیزتر از هر وجودی نیست که من همیشه و همیشه٬ هر جا و هر وقت به وجودش افتخار میکنم و از نهایت خوشحالی به خودم میبالم.. من خوشبخترین دختر روی زمینم چون یه فرشته مراقبمه و ازم نگهداری میکنه ... کتاب زندگی رو برام ورق میزنه و نکته به نکته رو برام حل میکنه... هر بوسه ی گرم و مهربونش انرژی بی کران بهم میده... به هر چی که فکر میکنم.. هر جا رو که میبینم جز خوبی و مهربونی و عشق تو نمیبینم... تویی که روح خدایی.. تویی که هدیه آفریدگاری .. چه جوری باید شکر گذارت باشم خدای بزرگ.. ارزش به این بالایی رو با چه اندازه ای پاسخ گو باشم... چه جوری از این مرواریدی که درون صدف با ارزش و نورانی رشد کرده و حالا داره من رو به اوج می رسونه نهایت قدردانی رو بکنم...
منی که هنوز یه ذره از گذشت و مهربونی و عشق اونا رو تو دلم ندارم ولی عظمتشون رو حس میکنم... و آرزوم اینه که با همراهی و هم دلی گوهرای ارزشمندم بتونم در آینده یه ذره کوچیک اون مروارید بشم که شاید همون برق خوشحالی تو چشمای عزیزترینام بتونه یه گوشه کوچیکی از زحمتاشون رو جبران کنه....







     مامانی مهربونم ٬ 
    مامان جونی ـ ( مادر بزرگ) بهشتی ـمن..
    همه ی بود و نبودم...
    قلب من به امید شما و مهربونیاتون میتپه..
    همیشه در کنارم باشید
     که زندگی من گرمی نفس شماست.....  

""" مامانی من هنوز دختر کوچولوی شما هستم؟...
هنوزم* من تو -م ٬ تو منی*؟  """








                                                                        

                               ****
                               باران ٫ لطیف و پر تپش و مهربان ببار
                              زیباییت تداعی تصویر ماه اوست
                              تنها عبور آبی تو در دل زمان 
                              گویای عشق پاک و دل بی گناه اوست

                             ای آسمان آبی ـ قلب بهاریت
                             تا بیکران شهر صداقت پناه دل          
                             ای چتر غنچه های شکسته ز درد عشق
                             ای چشم تو امید گٌل بی گناه دل

                             رؤیای عاشقانه ی پیوند با دلت
                             زیباترین تجسم پایان خستگی ست
                             نبض لطیف عاطفه ات تا ابد رساست
                             این اوج روشنایی دنیای زندگی ست




 




** شومبوس ـ نازک نارنجی من ... مهسای عزیزم!
تفلدت مبارک...
قشنگترین آرزو ها و بهترین امید ها
رو برای آینده روشنت
با یه آسمون مهربونی تقدیم وجود گلت میکنم!
این یه امتیاز و خوش شانسی بزرگه
که تولد تو هم روز به دنیا اومدن فرشته های زندگی مونه ٬
این طور فکر نمیکنی؟...

***  با حرفت موافقم " سخت ترین لحظات "

 ـ مي دوني چرا ؟.. وقتي مي خواي بري تو رويا چشماتو مي بندي؟.. وقتي مي خواي گريه كني چشماتو مي بندي؟.. وقتي مي خواي كسي رو ببوسي چشماتو مي بندي؟..
                            
                                "چون قشنگترين چيزاي اين دنيا قابل ديدن نيست"

ــ  چند روز زودتر نوشتم ؟... خب کنکوری بودن این پیشامد ها رو هم داره....

// باران //